چرا بازگشایی دانشگاه یک «تدبیر راهبردی» بود؟
در شرایطی که کشور هنوز درگیر تبعات امنیتی و اجتماعی وقایع دی‌ماه است، تصمیم برخی دانشگاه‌ها برای بازگشایی حضوری کلاس‌ها و برگزاری منظم امتحانات، واکنش‌های متفاوتی را در پی داشته است.
این تصمیم در حالی گرفته شده که نگرانی از نفوذ پروژه‌های رسانه‌ای دشمن و احتمال سوءاستفاده از فضای دانشگاه برای ادامه ناآرامی‌ها وجود داشت.
براساس اسناد منتشرشده و اعترافات رسمی منابع آمریکایی و صهیونیستی، سناریوی دشمن برای ناآرام‌سازی ایران، طراحی پروژه‌ای پیچیده با محوریت «کشته‌سازی» و تحریک عواطف عمومی بوده است.
این پروژه که مقدمه‌ای برای توجیه مداخلات بعدی طراحی شده بود، اگرچه در فاز نخست یعنی کشته‌سازی پیش رفت، اما با هوشیاری و حضور آگاهانه مردم، در دامنه‌گستری فراگیر ناکام ماند و به همان دو، سه روز دی‌ماه محدود شد.
با این حال به هر دلیلی ممکن است برخی دانشجویان متوجه پیچیدگی‌های امنیت ملی در این زمان خاص که تهدیدات خارجی وجود دارد نباشند و نتوانند تبعات اقداماتشان را پیش‌بینی کنند؛ در میانه این بحران، مدیران دانشگاهی با یک دوگانه مهم مواجه شدند: از یک‌سو نگرانی از تبدیل شدن فضای دانشگاه به مکانی برای تجمعات و درگیری‌های احتمالی و سو استفاده خارجی و از سوی دیگر، ضرورت تداوم جریان علم و آموزش بدون وقفه.
براساس این گزارش، برخی مدیران دانشگاه‌ها با احتیاط‌کاری و به‌دلیل نگرانی از سوءاستفاده گروه‌های معاند از فضای دانشجویی، تصمیم به مجازی‌سازی امتحانات و تأخیر در آغاز نیم‌سال تحصیلی گرفتند.
اما در مقابل، شماری از رؤسای دانشگاه‌ها با تدبیری دیگر، از دوم اسفند کلاس‌ها را به‌صورت حضوری برگزار کردند؛ تصمیمی که به گفته تحلیلگران، حاوی پیامی فراتر از یک انتخاب اداری ساده است.
چرا بازگشایی دانشگاه ضروری بود؟
- تعطیل‌ناپذیری عرصه علم: دانشگاه به عنوان نماد آینده‌سازی کشور، نباید به هیچ بهانه‌ای تعطیل شود. توقف تحصیل دانشجویان، دقیقاً همان هدفی است که دشمن در پروژه ناامنی دنبال می‌کند.
- فضای دانشگاه؛ بهترین بستر برای اعتراضات معقول: یکی از مهم‌ترین دلایل هوشمندی بازگشایی دانشگاه‌ها، این است که فضای دانشگاه به عنوان محیطی امن و تحت قوانین مشخص، بهترین مکان برای اعتراض یا تخلیه هیجانات دانشجویی است، حتی اگر این هیجانات گاه در قالب شعارهایی بروز کند که بیش از آنکه بازتابی از واقعیت باشد، حکایت از خلأ اطلاعاتی تاریخی دارد.
- خنثی‌سازی پروژه دشمن: دشمن به دنبال انتقال بحران از خیابان به دانشگاه و برعکس است. با باز بودن دانشگاه، جریان طبیعی زندگی علمی جاری می‌ماند و فرصت سوءاستفاده از فضاهای بسته و تجمعات پنهان کاهش می‌یابد.
فضای دانشگاه بهترین مکان برای اصلاح روایت‌های تاریخی و بازتعریف واقعیت‌هاست، مشروط بر اینکه: امنیت فیزیکی دانشجویان تضمین شود.کرسی‌های بحث و آزاداندیشی بیش از پیش فعال گردند. به دانشجویان فرصت داده شود تا با استدلال و منطق، تصویر درست از واقعیت را دریابند و مهم‌تر از همه، با زبانی دلسوزانه و به دور از سرزنش، خلأهای اطلاعاتی آن‌ها پر شود.
بنابراین تصمیم منطقی رؤسای دانشگاه‌ها برای بازگشایی حضوری مراکز علمی، اگرچه با حاشیه‌هایی همراه است، اما گامی ضروری برای خنثی‌سازی پروژه دشمن و حفظ هویت علمی کشور محسوب می‌شود.
منبع: Farsna - Link@
نظر شما :